Manuel Saiz je počeo umetničku karijeru osamdesetih godina u Španiji, stvarajući slike, skulpture, fotografiju i instalacije. Od tada redovno izlaže u javnim i komercijalnim galerijama širom sveta.

1989. godine je prikazao grupu instalacija na Sao Paulo Biennale-u a 1990. je učestvovao na Artificial Nature za koji je kustos bio Jeffrey Deitch na Deste Foundation u Atini. Od 1995. godine bavi se pretežno video umetnošću i medijskim instalacijama. Preselio se u London 1998. godine gde je i nastao rad Video Hacking koji je bio posebno pohvaljen na Hamburger Short Film Festivalu. 2005. godine je snimio Specialized technicians Required: Being Luis Porcar koji je prikazivan na brojnim manifestacijama i dobio prvu nagradu na Winterthur Kurtztfilm Festivalu kao i specijalnu pohvalu na Transmediale 06.

Njegove instalacije prikazane su na međunarodnim izložbama, između ostalih na Intercommunication Center (Tokio), Transmediale(Berlin), Whitechappel gallery (London), ICA (London). Njegovi video radovi prikazivani su na Impakt Festivalu (Utrecht), EMAF (Osnabruck), London Film Festivalu, u Reina Sofia Art Centru (Madrid), VideoFormes (Clermont-Ferrand), World Wide Video Festival (Amsterdam), Rencontres Internationals Madrid Paris Berlin, i mnogim drugim.

Bio je kustos za umetničke projekte na Art Summer University (Tate Modern London), Communicating Vessels (Hara Museum Tokyo), 25hrs (El Raval Barcelona) ili videoDictionary (na više izložbi), gde su učestvovali međunarodno afirmisani medijski umetnici. Tokom 9 meseci 2009. godine gostovao kao predavač na Spanish Academy in Rome. Objavio je nekoliko knjiga 2009. godine - 101 Excuses. How Art Legitimizes Itself i A Colossal Blog.

Train Time Zeit Zug je njegov prvi dugometražni dokumentarac.